عنوان تحقیق : تأثیر کامپیوتر بر آموزش زبان فارسی

تهیه و تدوین : محمد رحیمی

دبیر زبان و ادبیات فارسی

دبیرستان انقلاب اسلامی

 نیم سال اول سال تحصیلی  87 - 86

فهرست :

چکیده ی تحقیق

بخش اول :

 مقدمه

مسئله

اهداف

فرضیه

جامعه­ی آماری

تعاریف عملیاتی

بخش دوم :

روش­های تدریس

الگوهای ارائه­ توضیح ، همیاری

پیش سازمان­دهنده

دریافت مفهوم

تفکر استقرایی و ...

بخش سوم:

روش جمع آوری  اطلاعات

عنوان ، اهداف و طرح درس

بخش چهارم  :

یافته­های پژوهش

ارزشیابی­ها

نمون آزمون­ها

 بحث ، نتایج و مشاهدات

بحث درباره یافته

محدودیت ها

پیشنهادها و کاربرد ها

نتیجه گیری

منابع و مآخذ

پیوست ها

چکیده :

در این تحقیق تاثیر استفاده از برنامه های رایانه ای در آموزش زبان  فارسی برروی  دو گروه انتخاب شده  یک گروه به عنوان گروه شاهد و گروه دیگر به عنوان گروه آزمایش  در مدت یک ماه مورد 

نوشته شده توسط سرکار خانم شرافت خادمی

تنبيه بدني و تاثير آن در پيشرفت تحصيلي

مقد مه

ا نسان در ادوار گوناگون زندگي ، چه در دورة خردسالي و نوجوا ني و چه بزرگسالي و پيري                ( اعم از زن و مرد ) در معرض ارتكاب فساد و شر و بدي قرار داشته و همواره خطر رفتارهاي ناستودة اخلاقي وي را تهديد مي كند.

موجودي چون ا نسان ـ كه از لحاظ شرا فت و كرامت در تارك همه مخلوقات و پديده هاي متنوع هستي قرار دارد و موقع و مقامي در خور را احراز كرده ، كمال نسبي برخوردار است ،    لذا هرگز نميتوا ند خويشتن را از صفات و ا فعال ناستوده ، تبرئه نموده و به اصطلاح تزكيه نفس نمايد:

« من خويشتن را تبرئه نمي كنم زيرا آدمي ، انسان را سخت به كار بد وا مي دارد و بدان فرمان مي دهد . » پس بشر از لحاظ پاكي و ناپاكي و ارتكاب خير و شر ، در درجات نسبي و مراحل متفاوت كمال و نقص قرار دارد. در موضوعات مربوط به تربيت كودكان تنبيه بدني از مباحثي است كه موجب اختلاف نظر بين طرفداران و مخالفان تنبيه بدني در امر تربيت گرديده است. عده اي از علماي تعليم و تربيت با تكيه بر علوم روان شناسي تنبيه را روشهاي خشن و نامطلوب توصيف كرده و با توجه به مشكلات و زيانهاي ناشي از اين روش توصيه نموده ا ند تا هرگز به عنوان يك شيوة آموزشي مورد استفاده قرار نگيرد زيرا :

2                      1- موقتي بودن ا ثر تنبيه در كاهش رفتار نامطلوب   2- ايجاد ا نزجار و نفرت در تنبيه شونده نسبت به تنبيه كننده        3- ايجاد روحيه پرخاشگري در تنبيه شونده      4- كودكان را ترسو به بار مي آورد و به وسيله تنبيه شخصيت كودك در هم شكسته مي شود .

در برا بر اين گروه دسته ديگري قرار دارند كه تنبيه را ا مري واجب براي رشد و يادگيري كودك دا نسته و آنرا لازم و ضروري مي دا نند وا قعيت اين است كه هر كدام از نظرات ارا ئه شده از سوي موا فقين و مخالفين چهره اي از حقيقت را داراست و نفي و اثبات مطلق هر يك به تنهايي مي توا ند به ا نكار بديعيات ا مور ملموس بيانجامد. با اين همه آشنايي با تعريف و مفهوم تنبيه از ديدگاه روان شناسي و علماي تعليم و تربيت ، بهتر است گفته شود كه تنبيه عبارت است از اعمال محرك آزار دهنده به دنبال يك رفتار نامطلوب براي كاهش احتمالي آن رفتار. در نظام تربيتي اسلامي اصل تنبيه به معني سازندگي و هدايت كنندة كودكان يعني دادن آگاهيهاي لازم و روشنگري و وعظ با تكيه بر فطرت با درك اين مطلب و احساس مشكل فوق الذكر لذا ، اين سئوال مطرح مي شود كه با توجه به سفارشات ديني و نتايج تحقيقاتي علماي تعليم و تربيت و همچنين داشتن منع قانوني ، چگونه است كه اين روش خشن همچنان در خانه ها و مدارس ادا مه دارد. اين تحقيق در جستجو يافتن پاسخ معقول براي سئوال مذكور مي باشد  .

مقدمه:شاید شما از آن دسته افرادی باشید که در کودکی علاقمند به شنیدن قصه و داستان  بوده ایدو همیشه از بزرگتر ها تقاضا می کرده اید که کتابهایزیادی برایتان تهیه کنند وبا اصرار از آنها می خواسته اید که کتابهایی را برای شما که بارها وبارها آن را برایتان خوانده بودند ،خوانند. واقعیت این است که این رفتارها وبازیهای کودکانه تصادفی واتفاقی نیست ، بلکه زمینه هایی برای شکل گیری احساسات و افکار مان در آینده و بیانگر نگرش کلی ما به زندگی و محیط اطرافمان است . افرادی که در کودکی فرهنگ کتاب خواندن و مطالعه را آموخته باشند

در بزرگسالی نیز علاقمند به مطالعه خواهند شد .اگر شما هم اهل مطالعه هستید و علاقمند به دانستن عوامل مطالعه موثر ، مطلب زیرا بخوانید .

شرایط مطالعه موثر :

1 -علاقه و انگیزه : عوامل بسیار زیادی می تواند باعث علاقه ی ما به مطالعه شود ، تا علاقه نباشد انگیزه برای پیشرفت به وجود نمی آیدو تا به یادگیری علاقه نداشته باشید انگیزه برای یادگیری در شما ایجاد نمی شود .

انگیزه به یادگیری ، ما را به جستجو و تحقیق بیشتر می کند. شما زمانی در مطالعه موفق  می شوید که علاقمند به هدفی باشید و همچنین علاقه شما راه را برای مطالعه وپشتکارتان در این زمینه باز می کند . ممکن است این سوال برای شما پیش بیاید که چگونه می توان علاقه به مطالعه را که تا کنون به آن بها نداده اید ویا نسبت به آن بی توجه بوده اید در خود افزایش داد ؟ در پاسخ به این سوال گفته می شود علاقه به هر چیزی به دلیل مهم بودن آن چیز در نزد ما به وجود می آید . بهترین راه برای علاقمند کردن خود به مطالعه ، تداعی ( یاد آوری ) هدفهاینهاییو آینده ای است که برای خود آرزو می کنید . از خود بپرسید که چرا به دانشگاه می روید؟ هدف شما از مطالعه چیست؟ برای آینده خود چه تصمیمی گرفته اید؟ چه موانعی بر سر راهتان قرار دارد؟ و چگونه باید آن موانع را کنار زد؟ چه عواملی باعث نزدیک شدنتان به هدف می شود؟ با طرح این دسته از سوالها و پاسخ به آنها ، نگرش مثبت ، اعتماد به خود و اشتیاق به آموختن و یادگیری ، برای مطالعه بیشتر می شود.

در این صورت است که حتی در درسهایی هم با مشکل مواجه باشید، با پیدا کردن راه حل هایی برای رفع آن اهتمام خواهید ورزید و در یک کلام ، با جان و دل و پشتکار برای موفقیت در مطالعه تلاش خواهید کرد.

2-مکان مطالعه:عامل مهم دیگر در مطالعه تعیین جای مناسب برای مطالعه است.افراد بر حسب عادت مکانهای مختلفی را برای مطالعه انتخاب می کنند. بعضی ها در مکانهای باز و بعضی در مکان بسته مطالعه می کنند. اگر شما به مطالعه در مکان های باز ،مثل باغ ، پارک و...عادت دارید سعی کنید که دنج ترین جا را برای مطالعه انتخاب کنید . و اگر در مکان بسته مثل منزل و کتابخانه درس می خوانید جای ثابتی را برای مطالعه انتخاب کنید ،  چرا که مکانهای ثابت ، تداعی مطالب خوانده شده را در موقع آزمون آسانتر        می کند .

عدم نور مناسب ، هوای سرد یا گرم ، لمیدن یا دراز کشیدن ، سر و صدا ، شلوغی و ... از جمله عواملی هستند که در موقع مطالعه باید دوری از آنها رعایت شود و هر کدام از این عوامل به نوعی باعث خستگی و خواب آلودگی و بهم خوردن تمرکز می شود .

نکته دیگر نظم و ترتیب مکان مطالعه است . اتاقی که آشفته و بهم ریخته باشد ، آشفتگی فکری و ذهنی ایجاد می کند . برای جلو گیری از این حالت ، قبل از مطالعه حتما به نظافت جایی که برای مطالعه در نظر گرفته اید ، بپردازید و همه وسایل را مرتب کنید تا با دیدن آن نظم فکری در شما ایجاد شود .

3- زمان مطالعه : اینکه چند ساعت و در چه زمانی بیشتر باید درس خواند ؟ بیشترین زمان یادگیری چه ساعتی است ؟ و ... مساله فردی است و بستگی به شرایط فیزیکی روانی دارد ؟

ممکن است شخصی صبح ها از تمرکز بیشتری برخوردار بوده و قدرت یاد گیری بیشتری داشته باشد و شخص دیگری صبحها خواب آلود بوده و شبها تمرکز بیشتری داشته باشد .

به همین دلیل با شناختی که هر فرد از خود ، توانایی ها و عادتهایی که دارد ، می تواند تشخیص دهد که چه زمانی را برای مطالعه انتخاب کند تا بیشترین استفاده را ببرد . به طوری کلی آنچه در مطالعه مهم است این است که وقت خود را بیهوده تلف نکنید و قبل از شروع مطالعه ابتدا تصمیم بگیرید که می خواهید چه بخوانید و بر حسب ساده یا مشکل بودن درس ، زمان مورد نیاز را تخمین بزنید . برای درسهای مشکل زمان بیشتر و برای درسهای ساده تر که نیاز به وقت زیادی برای مطالعه ندارد ، زمان کمتر را اختصاص دهید . قبل از شروع مطالعه استراحت کنید . و برای شروع مطالعه کاملا آماده باشید . استراحت قبل و بعد از مطالعه ، آمادگی ذهنی را برای دریافت مطالب و یادگیری بالات فراهم می کند . وقتی احساس می کنید که خسته یا خواب آلود هستید ، خود را مجبور به مطالعه نکنید . از مطالعه دست بکشید و برای مدتی استراحت کنید . به مطالعه مطالب ساده تر ، مطالب غیر درسی و هر کار یا چیز دیگر که باعث رفع خستگی تان می شود بپردازید . در حالت خستگی و خواب آلودگی از مطالعه چیزی جز اتلاف وقت عایدتان     نمی شود .

4- تمرکز حواس :تمرکز حواس به هنگام مطالعه عبارت است از توجه کامل ذهن به موضوع مطالعه . متاسفا نه افراد زیادی مشکل مطالعه خود را عدم تمرکز حواس می دانند. عدم تمرکز حواس ممکن است به عوامل زیادی از جمله فراموش کاری ، خیال بافی ، بی علاقگی ، مشکل فیزیکی و ... مربوط شود. بنابراین اگر موقع مطالعه دچار حواس پرتی گشتید ، اول باید دلیل حواس پرتیتان را مشخص کنید و آنچه را که باعث حواس پرتیتان می شود دریک صفحه بنویسید.

اگر خیلی مهم بود در صورت امکان سعی در برطرف آن کنید و اگر می شود با تأخیر و بعداً به آن پرداخت . به خود تذکر دهید که در فلان ساعت یا فلان روز مشکل را برطرف خواهید کرد . برای ایجاد تمرکز ، در موقع مطالعه ، یابد به موضوع مطالعه علاقمند باشید. برای خواندن اشتیاق داشته باشید و اطلاعات خود را در مورد موضوع مطالعه بیشتر کنید. مشغله فکری و ذهنی ، خستگی ، کسالت ، اضطراب و ناامیدی از جمله عواملی هستند که تمرکز حواس را برهم می زنند و باید در موقع مطالعه همه این موارد را در پشت دیوار ذهن جاگذاشت.

موانع مطالعه: 

الف: عدم اعتماد به نفس :یکی از عمده ترين مشکلات در موقع مطالعه ، نداشتن اعتماد به نفس است و اینکه فرد همیشه به کمبود هایش فکر می کند وقتی که شما تصورات منفی را از خود خلق کنید و تواناییهای خود را دست کم بگیرید ، ذهن شما خود به خود همان راه را دنبال می کند و رغبت شما برای مطالعه افزایش    می یابد. سعی کنید در موقع مطالعه همیشه به کما لات و موفقیتهایتان و در کنار آن با پشتکار و علاقه تلاش کنید.

ب: نداشتن آگاهی از روش صحیح مطالعه

یکی از عوامل عدم رغبت به مطالعه آشنا نبود با روش صحیح مطالعه است. افرادیکه با این مشکل مواجه باشند، در موقع مطالعه خیلی زود خسته می شوند و احساس بی رغبتی نسبت به مطالعه دارند. برای جلوگیری از این حالت باید سه عامل اصلی مطالعه را در نظر گرفت.

1-    بررسی اجمالی : هدف شما از این مرحله فهمیدن نکات اساسی و مرور و سریع توجه نکردن به جزییات در زمان محدود می باشد و سرسری مطالعه کردن است.

2-    دقیق خوانی:  دقیق خوانی بهتذین روش برای درک و فهم کامل مطالب خوانده است و نگه داری آن اطلاعات بطور منظم و منطقی در حافظه است، حاشیه نویسی ، علامت گذاری ، خلاصه کردن ، وو سازمان دادن نکات مهم و اساسی مطالب ، از جمله بهترین اصول دقیق خوانی است.

3-    مرورکردن : در مرحله مرور کردن نیازی نیست که کل کتاب را بخوانید و باید فقط به دنبال پرسشهایی که از متن کتاب طرح کرده اید برورید و اطلاعات و نکات کلیدی و مهمی را که علامت گذاری کرده اید دقیقاً مرور کنید.

ج: کند خواندن : یکی از موانع مطالعه کند خواندن است افرادی که عادت دارند کند مطالعه کند ، ذهن آنها وقت اضافه می آورد و زمینه برای حواس پرتی و خیالبافی فراهم می شود. به همین خاطر این دسته ازافراد در مطالعه موفق نیستند این افراد باید تلاش کنند که سرعت مطالعه خود را بالا ببرند، چرا که در موقع تند خوانی فرصت به ذهن داده نمی شود که به خیالبافی بپردازد، در نتیجه حواس پرتی ایجاد        نمی شود.

د: عدم درک معنا و مفهوم : عدم درک معنا و مفهوم عامل دیگر بی رغبتی به مطالعه است هر چه اطلاعات ما در زمینه مطلبی بشتر باشد و پیش زمینه خوبی از آن مطلب داشته باشیم ، درک و فهم آن مطلب هم برای ما بیشتر است و تمایل به جستجو و یادگیری آن موضوع در ما بیشتر می شود. بنابر این برای درک معنا و مفهوم موضوع مورد مطالعه باید به مطالعات جانبی در آن زمینه بپردازیم و هر چیزی در آن زمینه را مطالعه کنیم و مهمتر از همه اینکه بسیار تمرین کنیم.

                                                              گردآوری: مدیر دبیرستان فائزین

وصیت نامه ی شهید  دکتر چمران  :

خدایاتوراشکرمیکنم که سراسرعمرم هیچگاه تورافراموش نکرده ام.

خدایا توراشکرمیکنم که مراباغم آفریدی .

خدایا توراشکرمیکنم که بادرد وفقر آشنایم کردی تارنج گرسنگان را بفهمم.

خدایا توراشکرمیکنم که مرا بی نیازکردی تاازهیچ تاازهیچ کس انتظاری نداشته باشم .

خدایا کمکم کن که ظلم نکنم زیرا میدانم چه گناه نابخشودنی است.

خدایا کمکم کن که تهمت به کسی نزنم زیرا تهمت گناه نابخشودنی است.

خدایا هدایتم کن زیرا میدانم که گمراهی چه بلای خطرناکی است.

خدایا ارشادم کن که بی انصافی نکنم.

خدایا راهنمایم باش تاحق کسی راضایع نکنم که بی احترامی به انسان همانا کفرخدای بزرگ است.

فهرست

روش نگارش مقالات پژوهشی.. 1

منابع قابل استناد. 4

شرایط مقاله های ارسالی به دبیر خانه همایش... 5

برگرفته از وب سایت همایش امور تربیتی

آخرین مهلت ارسال مقاله 861010

روش نگارش مقالات پژوهشی

                با آنکه مقاله های پژوهشی انواع مختلفی دارد اما اصول کلی تدوین این نوع مقالات بسیار شبیه به یکدیگر است .آنچه در ذیل می آید  قالب و فرم کلی یک مقاله پژوهشی است که برای ارائه به مجلات علمی ـ پژوهشی یا علمی ـ ترویجی یا همایشها و سمینارهای علمی باید از جانب پژوهشگران رعایت شود.

                بخش های اساسی یک مقاله پژوهشی به ترتیب عبارتند از : عنوان ،اسامی نویسندگان ،چکیده، مقدمه،پیشینه تحقیق، روش تحقیق، نتایج، بحث و نتیجه گیری و منابع . که در ذیل به توضیح مختصر هریک  از آنها پرداخته شده است .

عنوان: عنوان مقاله باید متناسب با موضوع، اهداف و نتایج پژوهش باشد و بتواند موضوع پژوهش را به طور خلاصه برای خواننده ارائه کند.شامل کلمات یا عبارات اضافه نباشد و حتی المقدور از یک سطر بیشتر نباشد و تا حد امکان جامع و مانع باشد.

اسامی نویسندگان:  اسامی نویسندگان معمولاً در زیر عنوان مقاله درج می شود .در کشور ما مرسوم است که عنوان دانشگاهی با رتبه علمی نویسنده به صورت زیرنویس نوشته شود.

چکیده: عصاره مقاله پژوهشی است که با خواندن آن اطلاعات اساسی در خصوص پژوهش به خواننده منتقل می شود .معمولاً بین 150 تا 400 کلمه است (از نیم تا یک صفحه). در چکیده ابتدا موضوع و یا هدف پژوهش در حداکثر دوسطر توضیح داده می شود.آنگاه روش پژوهش که شامل جامعه، نمونه،روش اجرا، زمان و مکان اجرای پژوهش و ابزار جمع آوری داده ها است مجموعا در حداکثر سه تا چهار سطر توضیح داده می شود و آنگاه شرح تحلیل یا نتایج کلی پژوهش در دو تا سه سطر انجام می گیرد.

مقدمه :  نکات اصلی و کلیدی که باید در مقدمه یک مقاله پژوهشی مورد توجه قرار بگیرد عبارتند از موضوع یا مساله پژوهش ، پیشینه پژوهش وهدف از انجام پژوهش که باید به صورت ساده و روشن ارائه شوند در واقع نویسنده باید در مقدمه به موارد ذیل به صورت شفاف بپردازد.

1- هدف از انجام پژوهش    2- تعریف دقیق اصطلاحات و مفاهیم بکار رفته در پژوهش  3- پیشنه پژوهش ( شامل مبانی نظری و تحقیقات انجام شده قبلی در زمینه پژوهش که در آن نقاط قوت و یا احیاناً  ضعف این پژوهشها تحلیل شود و چگونگی ارتباط آنها با تحقیق حاضر مشخص گردد و تفاوت تحقیق حاضر با آنها تبیین شود)  4- سوالات یا فرضیاتی که تحقیق در پی پاسخ گویی به آنها است

روش : این قسمت از یک مقاله پژوهشی شامل توضیح در مورد نوع تحقیق (هم از جهت هدف در نظر گرفته شده برای پژوهش و هم از نظر روش انجام پژوهش)، جامعه و نمونه و روش نمونه گیری، ابزار تحقیق و روشن نمودن میزان روایی و پایایی ابزار و توضیح در خصوص چگونگی مراحل انجام پژوهش است.

نتایج تحقیق: در این بخش نویسنده باید موارد ذیل را به صورت دقیق و خلاصه تبیین کند

1- یافته های حاصل از پژوهش          2- بیان یافته ها به شیوه ای دقیق و روشن     3- تحلیل این نکته که آیا نتایج بدست آمده پاسخگوی سوالات یا فرضیات تحقیق هست یا خیر   4- مشخص نمودن یافته های مهم حاصل از این پژوهش

نوشته شده توسط سرکار خانم شرافت خادمی

تنبيه بدني و تاثير آن در پيشرفت تحصيلي

مقد مه

ا نسان در ادوار گوناگون زندگي ، چه در دورة خردسالي و نوجوا ني و چه بزرگسالي و پيري                ( اعم از زن و مرد ) در معرض ارتكاب فساد و شر و بدي قرار داشته و همواره خطر رفتارهاي ناستودة اخلاقي وي را تهديد مي كند.

موجودي چون ا نسان ـ كه از لحاظ شرا فت و كرامت در تارك همه مخلوقات و پديده هاي متنوع هستي قرار دارد و موقع و مقامي در خور را احراز كرده ، كمال نسبي برخوردار است ،    لذا هرگز نميتوا ند خويشتن را از صفات و ا فعال ناستوده ، تبرئه نموده و به اصطلاح تزكيه نفس نمايد:

« من خويشتن را تبرئه نمي كنم زيرا آدمي ، انسان را سخت به كار بد وا مي دارد و بدان فرمان مي دهد . » پس بشر از لحاظ پاكي و ناپاكي و ارتكاب خير و شر ، در درجات نسبي و مراحل متفاوت كمال و نقص قرار دارد. در موضوعات مربوط به تربيت كودكان تنبيه بدني از مباحثي است كه موجب اختلاف نظر بين طرفداران و مخالفان تنبيه بدني در امر تربيت گرديده است. عده اي از علماي تعليم و تربيت با تكيه بر علوم روان شناسي تنبيه را روشهاي خشن و نامطلوب توصيف كرده و با توجه به مشكلات و زيانهاي ناشي از اين روش توصيه نموده ا ند تا هرگز به عنوان يك شيوة آموزشي مورد استفاده قرار نگيرد زيرا :

2                      1- موقتي بودن ا ثر تنبيه در كاهش رفتار نامطلوب   2- ايجاد ا نزجار و نفرت در تنبيه شونده نسبت به تنبيه كننده        3- ايجاد روحيه پرخاشگري در تنبيه شونده      4- كودكان را ترسو به بار مي آورد و به وسيله تنبيه شخصيت كودك در هم شكسته مي شود .

روشهایی دیگر به جای تنبیه

1) همواره به نیازهای زمینه‌ای کودک توجه کنید.(موقعی که درصف منتظر هستید، به کودک وسیله‌ای بدهیید تا بازی کند یا سرگرم شود).

۲) به کودک اطلاعات بدهید و دلایل خود را توضیح دهید.(اگر روی دیوار را خط خطی یا نقاشی می‌کند برای وی توضیح دهید که چرا فقط از کاغذ برای نقاضی و رنگ کردن استفاده می‌کنیم).

۳) احساس زیربنایی و زمینه‌ای را در کودکتان جستجو کنید.(اگر کودک شما نسبت به خواهر کوچک‌ترش خشم نشان می‌دهد و او را کتک می‌زند وی را تشویق کنید خشم و حسادت خود را به روش بی‌ضررتری نشان دهد).

۴) محیط را تغییر دهید اغلب اوقات ایجاد تغییر در محیط آسان‌تر از تغییر دادن کودک است.(اگر کودک شما مرتباً وسایلی را از کمد بیرون می‌آورد، درب کمد را قفل کنید. اگر وسایل تزئینی جلوی تلویزیون را جابجا می‌کند، جای آن وسایل را عوض کنید).

۵) راه‌های جایگزین بهتر و قابل قبول‌تری پیدا کنید. به رفتار کودکتان تغییر جهت دهید. مستقیماً به او نگویید این کار را انجام بده، بلکه به او بگویید در عوض کجا می‌تواند این کار را انجام دهد.(اگر نمی‌خواهید کودک شما در اتاق پذیرایی توپ بازی کند مستقیماً به او نه نگویید، بلکه بگوئید این کار را می‌تواند در حیاط انجام دهد).

۶) به او عملاً نشان دهید که می‌خواهید چگونه رفتار کند.(اگر بچه شما دم گربه را می‌کشد، به او نشان دهید چگونه باید یک گربه را نوازش کرد. عملاً این کار را انجام دهید و فقط به گفتن اکتفا نکنید).

۷) به جای دستور دادن به وی قدرت انتخاب بدهید. تصمیم‌گیری به کودک امکان اختیار می‌دهد ولی فرمان دادن باعث جنگ قدرت میان او و شما می‌شود.(دلت می‌خواهد دندانهایت را قبل از پوشیدن لباس خواب مسواک بزنی یا بعد از آن؟به جای اینکه به او بگویید: برو دندانهایت را مسواک کن).

۸) گاهی نیز تخفیف‌های کوچکی به کودکتان بدهید.(چون خسته هستی می‌توانی امشب مسواک نزنی).

۹) زمانی را برای آماده‌ شدن اختصاص دهید.(اگر قرار است شب به میهمانی بروید، از قبل و به طور مشخص به او بیاموزید که از وی انتظار دارید چگونه رفتار کند. اجرای نقش به صورت بازی می‌تواند کودک را برای موقعیتهای دشوار آماده کند).

۱۰)احساس خود را بیان کنید. اجازه بدهید بچه‌ها بدانند رفتارشان چه تاثیری بر شما گذاشته است.(از جمع کردن خرده نان که بر کف اتاق ریخته شده خسته شدم).

۱۱) حتی‌آلمقدور اجازه دهید پیامدهای طبیعی رفتار کودک رخ بدهد. بیش از حد وی را نجات ندهید.(اگر کودک شما حوله خیسش را پس از استحمام برای خشک شدن آویزان نکرده است، خودش روز بعد با حوله خیس مواجه خواهد شد. اگر لباسهایش را پس از برگشتن از مدرسه سرجای خود نگذاشته است طبیعتاً فردا برای یافتن آنها دچار مشکل خواهد شد و با تاخیر به مدرسه خواهد رسید).

۱۲) در موقع لزوم محکم باشید.(اگر کودک شما اصرار دارد هنگام عبور از خیابان دست شما را رها کرده و بدود، محکم دست او را بچسبید و نگهدارید. در عین حال که خطرات کارش را نیز شرح می‌دهید).

۱۳) کودک خود را بغل کنید. کودکانی که پرخاشگرانه و نامتناسب رفتار می‌کنند، از آغوش گرفتن و بغل کردن به روش حمایتی و محبت آمیز سود می‌برند. این عمل به آنها فرصت می‌دهد احساسات حبس شده خود را از طریق اشک رها کنند.

۱۴) دقایقی را با کودک خود بگذرانید. زمانی را برای گوش کردن به او،‌ مشارکت در احساسات، بغل کردن و حل تعارضات بگذارید.

۱۵) وقتی را برای بازی کردن با او بگذارید. خیلی از موقعیتهای تعارض‌زا را می‌توان به بازی تبدیل کرد.(بیایید در حالی که فکر می‌کنیم هفت کوتوله هستیم، اینجا را تمیز کنیم. بیا دندانهای یکدیگر را مسواک بزنیم).

۱۶) خنده و شوخی را جایگزین شدت عمل کنید.(اگر کودکتان از دست شما عصبانی است، او را تشویق کنید خشم خود را از طریق یک بازی جنگی به شما نشان دهد. خنده کمک می‌کند خشم و احساس ناتوانی وی تخفیف یابد.

۱۷) با هم بحث و تبادل‌نظر کنید.(اگر آماده هستید زمین بازی را ترک کنید و کودک شما هنوز می‌خواهد ادامه دهد به یک توافق درباره ساعت بازی برسید).

۱۸) تعارضات موجود را به صورت دو طرفه و مشارکتی حل کنید. راجع به تعارضاتی که با کودکتان دارید صحبت کنید، ‌نیازهای خود را مشخص نمایید و از وی برای پیدا کردن راه حل کمک بخواهید. قوانین را با هم مشخص کنید و جلسات خانوادگی تشکیل دهید.

۱۹) انتظارات خود را تعدیل کنید. بچه‌های کوچک نیازها و احساسات شدیدی دارند. آنها به طور طبیعی پر سر و صدا، کنجکاو و نامرتب، کم‌طاقت،‌ پرتوقع، ‌فراموشکار، ترسو، خودمحور و سرشار از انرژی هستند. سعی کنید آنها را همانگونه که هستند بپذیرید.

۲۰) زمانی را برای خودتان کنار بگذارید. در مواردی که شرایط برای شما قابل تحمل نیست اتاق را ترک کنید و برای کسب مجدد آرامش و قضاوت صحیح، هر کاری لازم است انجام دهید.(تلفن به یک دوست، گریه کردن، دوش گرفتن و ...)

روشهای موثر برای حرف شنوی در کودکان

همه ما می خواهیم فرزندانمان حرف شنو باشند . وقتی فریاد می زنیم که بایست ! نرو وسط خیابان ؛ توقع داریم کودکمان اطاعت کند . یا اگر به او می گوییم که برو مسواک بزن ، یا بخواب ، توقع داریم بدون هیچ حرفی این کار را انجام دهد. خیلی اوقات ، وادار کردن بچه ها به این که رفتار شایسته ای داشته باشند مشکل است . روش " هر چه می گویم همان است " که بیشتر والدین به آن متوسل می شوند ، معمولاً بی فایده است . خوشبختانه روش هایی برای اداره رفتار بچه ها وجود دارد که بدون برخورد ، بدون اشک و قهر ، فریاد ، کتک کاری ، یا توهین ِزبانی است . در این مبحث سعی کرده ایم اصولی را ارائه دهیم که عمل به آنها به شما و فرزندتان کمک می کند تا به هدف مطلوب برسید . شروع واقعی این گونه تربیت ، از سال های آغاز کودکی است . به خاطر داشته باشید که در سنین پیش دبستانی ، بچه ها کارهای عادی روزمره و مهارت نظم و انضباط را که لازمه زندگی است ، به راحتی یاد می گیرند. برای تسلیم کردن کودکان روشی کلی وجود دارد که در همه شرایط ، مفید است. آنرا یاد بگیرید و بعد در زمینه های مختلف امتحان کنید .

۱) بـــــرخورد مثبت داشته باشید

به رفتار مناسب فرزند خود توجه کنید و در همان لحظه از آن تعریف کنید . سپس از او درخواست نمایید ( یا او را راهنمایی کنید ) تا فعالیت بعدی را انجام دهد . در این روش برای هر کاری که کودک درست انجام می دهد امتیازی قائل شوید ، به نوعی که گویی جادویی در کار است ، او به طور باور نکردنی ، درخواست های بعدی را اجابت می کند. به طور مثال به او بگویید :

- آفرین که یک لیوان شیر خوردی . حالا بیا کمی تخم مرغ بخور .

- خیلی خوب مسواک زدی . حالا بیا لباس خوابت را بپوش .

۲) بـــــرای کنتـــــــرل او به نرمــــی رفتار کنید

هر گاه ازکودک خود خواهشی دارید ، به سمت او بروید و به نرمی او را لمس کنید . به طوری که حضور شما تقریباً موافقت کودکتان را ضمانت کند . اکنون درست در جایی هستید که فرمان شما به یک عمل تبدیل می شود . شما می خواهید فرزندتان میز را بچیند ، اگر با فریاد از او بخواهید که از آن طرف خانه بیاید و میز را بچیند ، حتماً مؤثر نخواهد بود ؛ بهتر است نزد او بروید و آنچه که می خواهید به او بگویید ، سپس با او به آشپزخانه بروید . هنگامی که خواهر و برادر مشغول نزاع و درگیری هستند ، نباید با داد و بیداد دعوا را متوقف کنید . به جای آن ، به طرف آنها بروید و صحبت کنید . خیلی اوقات همین آرامش شما برای ساکت کردن بچه ها کافی است . اگر می خواهید موافقت کودک خود را جلب کنید کمتر از " نه مؤکد " استفاده کنید و حتی المقدور از حبس کردن او در اتاقش خودداری نمایید .

۳) فـــــرزند خود را دوباره راهنمایـــــی کنید

فرزند خود را به سمت رفتار پسندیده هدایت کنید . اگر او به چیزی دست می زند که نباید دست بزند ، به او بفهمانید که دقیقاً چه چیزهایی را می تواند لمس کند یا بردارد . اگر او روی مبل بالا و پایین می پرد ، به جای اینکه او را سرزنش کنید ، جایی را که می تواند جست و خیز کند به او نشان دهید .

۴) اشیاء مخــــرب را از دستــــرس کــــودک دور کنید

اگر فرزندتان روی دیوار رنگ آمیزی می کند ، مداد رنگی را از دسترسش دور کنید و برایش توضیح دهید که چطور می تواند از مداد رنگی به درستی استفاده کند .

۵) عــــزت نفس کــــودکان را از بین نبرید

اگر فرزند خردسالتان روی میز ایستاده و می خواهید او را پایین بیاورید ، به او بگویید " اجازه نداری روی میز بایستی ، خودت پایین می آیی یا من کمکت کنم ؟ " در این صورت شما به نوعی ناتوانی های او را مهار می کنید و اعتماد به نفس از شما به فرزندتان انتقال می یابد .

۶) فـــــرزند خود را بـــــرای حضـــــور در جمع آمـــاده کنید

اگر فرزند شما در حضور دیگران بد رفتاری کند ، باعث خجالت شما می شود و افرادی که شاهد خرابکاری او هستند رنجیده می شوند . در این زمان اگر به او بگویید " ساکت بنشین " ، معمولاً رفتارش بهبود نمی یابد . قبل از هر وضع جدیدی همچون سوار شدن به هواپیما یا حضور در جشن تولد ، موقعیت را برای او شرح دهید و انتظارات واقعی خود را بیان کنید . به طور مثال بگویید : وقتی سوار هواپیما می شویم ، در آنجا صندلی مخصوص خودت را داری و باید کمربندت را ببندی . می توانی کتاب بخوانی ، چیزی بخوری یا با اسباب بازی کوچکی بازی کنی . وقتی فردا به جشن تولد می رویم ، از تو انتظار دارم شلوغ نکنی و هنگامی که دوستت کادوهایش را باز می کند ، بنشینی و تماشا کنی .

۷) به کـــــودک کمک کنید که کمــــی جلوتـــــر را ببیند

بچه ها در هر موقعیتی که قرار دارند ، رویدادهای بعدی را نمی بینند و فقط در لحظه زندگی می کنند . برای همین ، هنگام گــذر از مرحله ای دیگر ، دچار مشکل می شوند . بنا براین بهتر است هنگامی که می خواهید او را از جایی که دوست دارد به جای دیگری ببرید ، ابتدا پنج دقیقه قبل او را مطلع کنید که تا چند لحظه دیگر باید اینجا را ترک کنید . اگر بی خبر دست او را بگیرید و به جای دیگری ببرید باعث آزار او می شوید .

۸) از جایـــــی که بـــــــرای او مشکل ساز است دور شوید

اگر هر بار با کودکتان به سوپر مارکت رفتید و با مشکلاتی روبرو شدید ، زمانی به آنجا بروید که کسی از او نگهداری می کند. بهتر است مدت یک ماه به او فرصت دهید و او را همراه خود به خرید نبرید ، این مدت ، زمان مناسبی است که این چرخه منفی بشکند و به شما و فرزندتان اجازه دهد که روال عادی پیدا کنید .

۹) کـــــودکتان را به جای دیگـــــری ببرید

اگر در رستوران هستید و او بهانه گیری می کند ، کودکتان را بردارید و از آنجا خارج شوید . اغلب بیرون رفتن و انتقال او به جایی دیگر ، باعث آرامش او می شود . کارهای روزمره را به طور منظم انجام دهید . لباس پوشیدن ، مسواک زدن ، باز کردن در ، تمیز کردن اسباب بازیها ، رفتن به رختخواب ، همه اینها مجموعه ای هستند که رویدادهای مهم روزانه محسوب می شوند. شما می خواهید فرزندتان هر یک را با موفقیت پشت سر بگذارد و در گذر از هر مرحله ، رفتار مناسبی داشته باشد . اما ممکن است رفتارهای منفی مثل فریاد زدن نیز به سرعت در روال عادی روزمره جای بگیرد .

۱۰) در هــــر مـــــرحله او را راهنمایــــی کنید

دقت کنید که هر یک از مراحل رشد کودکتان در کارهای روزمره پنهان شده است . او به تدریج می تواند کفشهایش را بپوشد و یا به حمام برود . شما نخست باید او را از لحاظ فیزیکی ( در هر مرحله انجام امور روزانه ) راهنمایی کنید و بعد فقط نظاره گر باشید . مثلاً به او بگویید : " من نمی توانم لباست را دربیاورم ؛ اما تو را تماشا می کنم که چطور این کار را می کنی ."

۱۱) گاهـــــی بعضی امـــــور را به کـــــودک یادآوری کنید

بچه ها به راحتی ممکن است چیزی را فراموش کنند . این وظیفه شماست که بعضی موارد را به آنها تذکر دهید . مثلاً اگر کودک شما فراموش کرد به دستشویی برود . باید با مهربانی به او بگویید " وقت دستشویی" رفتن است . یک کلمه ی یاد آوری برای او بسیار مفید خواهد بود .

۱۲) هنگام فــــرمان دادن به کودک ، از دستورات واضح و روشن استفاده کنید

به جای اینکه بگویید " اتاقت را مرتب کن " بهتر است به مورد مشخصی اشاره کنید . یعنی بگویید کتاب ها را در قفسه آبی ، و اسباب بازی ها را در قفسه پایینی بگذار. هر قدر فرمان های شما واضحتر باشد پذیرفتن آنها برای کودک آسانتراست.

۱۳) علت انجام هــــر کاری را بــــرای کودک توضیح دهید

همانطور که شما و فرزندتان در حال مسواک زدن هستید ، برای آگاهی او توضیح دهید که چه کار می کنید و چرا . مثلاً بگویید : " ببین من خمیر دندان را به تمام دندانم می رسانم . می خواهم همه ی جوجوهایی که آنجا زندگی می کنند را در بیاورم . حالا با آب ، دهانم را می شویم ، غرغره می کنم و بعد آب دهانم را بیرون می ریزم. بیا با هم این طوری مسواک بزنیم ".

روش صحیح برخورد والدین با پرخاشگری و عصبانیت کودکان

تخصصان معتقدند والدین باید در مقابل رفتارهای تهاجمی و پرخاشگرانه کودکان خود با آرامش، مصمم و با نظم و قانون روشن و واضحی واکنش نشان دهند.

والدین در این شرایط به هیچ وجه نباید به بحث و گفت و گو با کودک بپردازند و یا زیاد صحبت کنند.

بنابراین گزارش و به گفته آنها وقتی والدین بخواهند این وضعیت را بلافاصله با اخطار دادن و تحریم و تهدید کردن به نفع خود کنند نتیجه عکس می گیرند و حتی باعث تشدید عصبانیت و خشم کودک خود می شوند.

به نظر آنها بهتر است که ابتدا از هم جدا شوند و کودک را به اتاق خودش بفرستند و بعد از گذشت مدتی که کودک آرام شد در این باره با وی به گفتگو بپردازند و اجازه دهند کودک مانند خودشان در رابطه با موضوع صحبت کند.

همچنین در این شرایط والدین باید از عصبانی شدن و فشار روحی کودک جلوگیری کرده و به این توجه داشته باشند که کودک در این شرایط بادقت به حرفهای آنها گوش می کند.

روانشناسان معتقدند والدین باید در موقعیت های شخصی با دختریا پسر خود صحبت و گفتگو کنند آنها باید به فرزندان خود کمک کرده تا با مشکلات خود کنار بیایند و به انها راه حل هایی در این باره ارائه دهند در صورتیکه کودک رفتار خوبی داشت و هنگام عصبانیت خود را کنترل کرد وی را تشویق کنید.

براساس این گزارش رفتار تهاجمی و پرخاشگرانه همیشه یک سیگنال هشدار دهنده است و در شرایط حاد والدین باید به یک روانشناس مراجعه کنند زیرا رفتار تهاجمی و پرخاشگرانه کودک می تواند ناشی از ترس یا درک نکردن درست یا بی توجهی یا حتی ناشی از اختلال بیش فعالی در کودک باشد

پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386

کودک و جهان پیرامون او(2) از دریا تیر اندری